شبکه های سیار موردی Ad hoc network ، نوع خاصی از شبکههای کامپیوتری هستند که هیچ نوع زیرساخت از قبل تعریف شدهای ندارند. در این نوع شبکهها گرهها میتوانند آزادانه به هر جهت حرکت کنند. گرچه این ویژگی بسیار مفید است و مزایای زیادی به همراه دارد ولی به دلیل متحرک بودن گرهها، مسیریابی در این نوع شبکهها، همیشه با مشکل مواجه است.
تاکنون پروتکلهای مسیریابی متعددی پیشنهاد شده ولی این پروتکلها نیز به نوبه خود معایبی دارند. اکثر پروتکلهای موجود، الگوریتمها و معیارهای سادهای را براي مسیریابی استفاده میکنند در حالیکه معیارهای با اهمیت دیگری نیز برای انتخاب بهترین مسیر وجود دارد. برای برطرف کردن این معایب پروتکلهای موجود را بايد با استفاده از الگوریتمهایی بهینه نمود.
یک شبکه سیار موردی Ad hoc network ، شامل مجموعهای از گرههای توزیع شده است که بدون هیچ زیرساخت یا مدیریت مرکزی، یک شبکه موقت را تشکیل میدهند. در این نوع شبکهها، هیچ زیرساختی مانند مسیریاب یا نقطه دسترسی وجود ندارد، بلکه گرهها به طور مستقیم با هم ارتباط برقرار میکنند و هر گره از طریق ارسال داده برای سایر گرهها در مسیریابی شرکت میکند.
در شبکههای سیار موردی، گرهها میتوانند هم به عنوان مسیریاب و هم به عنوان میزبان عمل کنند. چنانچه تصمیم به ارائه کلاسی و آکادمیک در این زمینه هستید پیشنهاد میکنیم فایل آماده شده موجود در مجموعه پی استور را از لینک زیر مطالعه کنید.
نصب و راهاندازي شبكههاي بدون زيرساخت، به دليل عدم نياز به زيرساختار، نسبت به نصب و راهاندازي شبكههای با زيرساخت بسيار مقرون بهصرفه و سريعتر است. در شبكههای بدون زيرساخت مسيريابهای معين و ثابتی وجود ندارد. همه گرهها توانايی حركت دارند و گرهها خود به عنوان مسيريابها عمل میكنند. حركت گرهها در اين شبكهها بصورت پويا است، به همين دليل توپولوژی ثابت و مشخصی در اين شبكهها وجود ندارد. به دليل وجود گرههای سيار، امكان كشف مسير برای ارسال اطلاعات تنها با وجود پروتکلهای مسيريابی ويژهی اين نوع از شبکهها امكانپذير است.
شبکه های سیار موردی Ad hoc network از نوع سيستمهای چند گامی محسوب میشوند؛ بدين معنی که براي ارسال يک بسته اطلاعاتی نياز به مشارکت گرهها و دست به دست کردن آن بسته است. يک شبكه سيار موردی ، نوع خاصي از شبكههای بدون زيرساخت است.
برای هر مسیر یابی در شبکه های سیار موردی Ad hoc network همواره معیارهایی وجود دارد. اکثر این معیارها با توجه به کاربرد خاص انواع شبکهها، متفاوت است. ولی به طور ايدهآل پروتکل هاي مسيريابي برای شبکههای سیار موردی بايد دارای خصوصیات زیر باشد.
يک پروتکل مسيريابي بايد امنيت را در نظر بگيرد. پروتکل هاي مسيريابي ارائه شده براي شبکه های سیار موردی Ad hoc network در کل فاقد امنيت هستند. واسطهاي بيسيم فاقد حفاظت هستند و محيط راديويي نسبت به حملات جعل هويت، بسيار آسيب پذير است؛ در سطح مسيريابي نياز به اجازه گرفتن براي ارتباط با ساير گرهها داريم.
براي جلوگيري از حملات احتمالي نياز به رمزگذاری دادهها داريم. از اينرو براي تضمين رفتار مطلوب، پروتکل مسيريابی بايد برخي از مقياسهاي امنيتی مانع را در شبكه ايجاد كند. راه حل ارائه شده برای رفع اين مشكل استفاده از تصديق هويت و رمزگذاری است كه با قرار دادن كليدهای توزيع شده در ميان گرههای شبكهی موردی، قابل انجام است.
3 پاسخ
نظرات و دیدگاه های خود را برای هرچه بهتر قرار دادن مطالب با ما در میان بگذارید.