پردازش تصویر

پردازش تصویر

پردازش تصویر عبارتست از هر نوع پردازش سیگنال که ورودی یک تصویر است مثل عکس یا صحنه‌ای از یک فیلم. خروجی پردازشگر تصویر می‌تواند یک تصویر یا یک مجموعه از نشانهای ویژه یا متغیرهای مربوط به تصویر باشد. اغلب تکنیک‌های پردازش تصویر شامل برخورد با تصویر به عنوان یک سیگنال دو بعدی و به‌کار گرفتن تکنیک‌های استاندارد پردازش سیگنال روی آن‌ها می‌شود. پردازش تصویر اغلب به پردازش دیجیتالی تصویر اشاره می‌کند ولی پردازش نوری و آنالوگ تصویر هم وجود دارند.

رای مشخص کردن رنگ یک پیکسل، روش‌های مختلفی استفاده می‌شود. آنچه که متداول‌تر است RGB است، که ۳ کانال مختلف برای ۳ رنگ قرمز، سبز و آبی در نظر می‌گیرند. اما در پردازش تصویر از فضاهای رنگی دیگر استفادهٔ بیشتری می‌شود. برای مثال فضای رنگ HSV.

در صورتی که از ۳ کانال قرمز و سبز و آبی استفاده شود و برای هر کانال ۸ بیت در نظر گرفته شود، هر کانال دارای ۲۵۶ حالت خواهد بود. در نتیجه هر پیکسل می‌تواند ۱۶۷۷۷۲۱۶ (۲۵۶ به توان ۳) رنگ مختلف را نشان دهد.

كاربردهاي پردازش تصوير

ابتدايي ترين کاربردهاي پردازش تصاوير رقومي در دهه ۶۰ و۷۰ جنبه هاي نظامي و جاسوسي بود که باعث شد نياز به تصاوير با کيفيت بالاتر بوجود آيد. پس از آن مصارف ديگري براي تصاوير رقومي سطح زمين پيدا شد که کاربرد تصاوير چند طيفي (Multi Spectral) در کشاورزي و جنگل داري از آن جمله است. همچنين با استفاده از تصاوير رقومي عملياتهايي مثل کنکاش نفت در سرزمين هاي دور افتاده و يا رديابي منابع آلودگي شهري از داخل دفتر کار متخصصين آنها انجام شد.

بزودي کاربردهاي زميني زيادتري براي پردازش تصاوير رقومي پيدا شد . از اواسط دهه ۷۰ تا اواسط دهه ۸۰ اختراع اسکنر ها ي CAT يا (Computerized Arial Topography ) و اسکنر هاي MRI يا (Magnetic Resonance Imagery ) پزشکي را متحول کردند. صنعت چاپ استفاده کننده بعدي بود. در اواخر دهه ۸۰ پردازش تصاوير رقومی وارد دنياي سرگرمي شد بطوريکه امروزه اين نقش به امر عادي تبديل شده است. بهمين ترتيب دنياي صنعت با روباتهايي که عملا مي بينند يعني در واقع با ظهور تکنولوژي Machine Vision متحول شد و هنوز هم در حال تحول است.

پردازش تصاویر دارای دو شاخه عمدهٔ بهبود تصاویر و بینایی ماشین است. بهبود تصاویر دربرگیرندهٔ روشهایی چون استفاده از فیلتر محوکننده و افزایش تضاد برای بهتر کردن کیفیت دیدارمتن ضخیمی تصاویر و اطمینان از نمایش درست آنها در محیط مقصد(مانند چاپگر یا نمایشگر رایانه)است، در حالی که بینایی ماشین به روشهایی می‌پردازد که به کمک آنها می‌توان معنی و محتوای تصاویر را درک کرد تا از آنها در کارهایی چون رباتیک و محور تصاویر استفاده شود.

 

 

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.